DE UITDAGING: EEN MONUMENT BEWOONBAAR MAKEN
Een gemeentemonument heeft karakter, maar ook beperkingen. De handbeschilderde plafonds, de suitedeuren, de originele ornamenten: dat is wat het pand bijzonder maakt. De uitdaging was om het interieur naar het nu te brengen zonder te breken met wat er al was. Toevoegen, niet vervangen. Lagen uit deze tijd die aanvullen, over de oorspronkelijke laag.
Op de bovenverdieping waren de klassieke plafonds weggetimmerd achter verlaagde plafonds. Ze zijn eruit gesloopt. Eronder kwamen de originele ornamenten tevoorschijn, een eenvoudiger versie van de woonkamer. In de toiletten zijn de handgeschilderde tegels stuk voor stuk van de wand gehaald om te herstellen en in de juiste volgorde weer terug te plaatsen.
DE AANPAK: RESPECT VOOR WAT ER WAS
De materialen in het huis zijn bewust gekozen om het klassieke karakter te versterken, niet om het te overschreeuwen. De wanden zijn een zachte, op maat gemengde beige. Het houtwerk is fris wit hoogglans. De plafonds zijn eveneens wit, om de originele schilderingen te benadrukken. Overal in het huis komen dezelfde Buster & Punch deurklinken en schakelaars terug: warm messing op donker hout, een lijn die van de vestibule tot de slaapkamer doorloopt.