Een opdrachtgever vertelde ons dat zijn beste ideeën onder de douche kwamen. Daarom nam hij zijn telefoon mee, zodat hij ze meteen kon intypen. Daar moest een droge plek voor komen. En een handdoekje aan een haakje binnen bereik, want je natte telefoon gebruiken met natte handen, dat gaat niet echt.
Zo ontstond er al pratend een hele reeks wensen voor het interieurontwerp, allemaal rond die telefoon. Tot we vroegen waarom hij zijn ideeën eigenlijk niet insprak. Dat bleek veel handiger. Daarna bespraken we ook een geschikte speaker waartegen hij kon praten. Geen haakje nodig, geen aflegplek, geen extra handdoekje. Minder aanpassingen en een betere werking.
Wat wil je kunnen doen?
Je schakelt een interieurarchitect in omdat je gewoon een mooi huis wilt. En dan vragen we ineens naar dingen die daar weinig mee te maken lijken te hebben. Wat neem je mee naar je werk? Wat zie je graag als je wakker wordt? Welke momentjes thuis bevallen je nu goed, en waaraan erger je je?
Neem dat gesprek over de douche. We hadden het kunnen negeren en gewoon een mooie douche getekend, waar de opdrachtgever zelf ergens zijn telefoon neerlegde. Of als we alleen hadden gevraagd waar de telefoon moest staan, waren we verdergegaan met de plek voor de telefoon en was er niet eens een handdoekje geweest. Door het doorvragen, konden we een betere oplossing vinden die de drempel om goede ideeën vast te leggen nog lager maakt.
Ook bij wensen die heel duidelijk lijken gaan we de processen toch even bevragen. Zoals bij een vader die al jaren wilde dat de schooltassen van zijn kinderen naar boven gingen, terwijl ze hun huiswerk meestal beneden maakten. De kast voor de tassen kwam uiteindelijk in de keuken; dat voorbeeld beschreven we eerder in ons artikel over eigentijds wonen.
Welke gewoonte wil je juist houden?
Met die voorbeelden zou je kunnen denken dat alles in huis sneller en handiger moet. Maar neem iemand die het heerlijk vindt om voor het slapengaan nog even door het huis te lopen en de schakelaars één voor één uit te zetten. Dat ritueeltje is voor diegene de overgang naar bed.
Een ander vindt het juist prettig als de verlichting met domotica vanzelf overschakelt naar de nachtstand. Dezelfde handeling heeft voor twee mensen een compleet andere betekenis. Als we alleen naar efficientie en procesverbeteringen kijken, missen we het o zo belangrijke waaróm. Is het iets waar je blij van wordt, is het een minuscuul klein ergernisje, of doet het je eigenlijk niet veel?
Daarom vragen we altijd door op iets wat omslachtig lijkt. Waarom doe je het zo? Vind je dat vervelend of juist niet? Zou je het anders willen? Of hoort het bij een moment waar je aan gehecht bent? Je antwoord bepaalt of een aanpassing iets toevoegt.
Wat zou je zelf willen veranderen?
In je werk zie je soms heel snel dat een proces onhandig is geworden. Thuis zijn gewoontes vaak net zo geleidelijk ontstaan, terwijl je bezig was met je werk, je gezin of je vrienden. Je doet iets op een bepaalde manier en gaat verder met je dag.
Daar helpt het om samen even van een afstand te kijken. Een beetje zoals een consultant naar de werkwijze van een bedrijf kijkt. We hebben veel verschillende manieren van wonen leren kennen en nemen die ervaring mee.
Een opdrachtgever vertelde ons ooit dat ze iedere dag een half uur minder bezig waren met het opruimen van het speelgoed van hun kinderen voordat hun avond kon beginnen. Dat half uurtje samen kregen ze nu iedere dag terug. Voor iemand anders zit de waarde juist in het rustig kunnen afmaken van dat avondrondje. Wat een goed ontwerp oplevert, kunnen we pas beoordelen als we weten wat jij belangrijk vindt.
Maar wordt het dan wel een mooi interieur?
Daar mag je wel vanuitgaan als je een interieurarchitect inschakelt toch?
Een gesprek over een schooltas eindigt uiteindelijk in een kast die onderdeel is van je keuken. Het interieur van die kast moet passen bij wat erin gaat, op een praktische plek staan en er goed uitzien in het geheel. De vragen helpen ons om de kast te ontwerpen, zodat het ook mooi blijft wanneer wij al lang vertrokken zijn.
Daarbij hangen de architectuur, zichtlijnen, verhoudingen, materialen, het licht, de akoestiek, meubels en styling samen met het gebruik. Dus, ook hoe je iets eruit wilt laten zien, hoort bij dat gesprek. Jij moet het mooi vinden en er graag willen zijn. Je wilt niet leven in het ego van je interieurarchitect. Of met andere woorden: wij hoeven daar niet te wonen, jij wel. Wat we van jou leren, helpt ons keuzes te maken die passen bij jouw smaak en bij wat je thuis wilt doen.
Vragen over het doorvragen bij een interieurontwerp
Ik wil gewoon een mooi interieur, moet ik dan wel bij jullie zijn?
Wil je dat het mooi blijft, dan is het belangrijk dat we kritische vragen stellen bij het maken van een ontwerp. Want een gewoonte bepaalt wat een ontwerp moet kunnen. Bij de opdrachtgever met ideeën onder de douche leidde de vraag naar het gebruik van zijn telefoon tot andere mogelijkheden dan alleen een droge plek voor het toestel. We vragen dus door met wat je met zo'n voorziening wilt bereiken.
Proberen jullie mijn gewoontes te veranderen?
Zolang jij blij bent met je gewoontes liever niet. Maar als je ze zélf wilt veranderen, is dit het moment. We bespreken wat je prettig vindt en wat je anders zou willen. Een rondje langs de lampen kan voor jou een fijn avondritueel zijn. Dat is een goede reden om dat rondje te houden. Erger je je aan een handeling, dan kunnen we samen kijken wat er anders kan.
Wie bepaalt of een andere oplossing beter bij mij past?
Jij uiteindelijk. Maar we bespreken het samen, aan de hand van wat jij vertelt en wat wij vanuit het ontwerp kunnen laten zien. Jij kent je voorkeuren; wij brengen ontwerpkennis en ervaring van honderden andere opdrachtgevers mee. Door de mogelijkheden te bespreken kun je zelf bepalen welke keuze voor jou prettig is.
Meer over hoe deze gesprekken onderdeel zijn van de Interieur MasterPlan Methode© lees je bij onze werkwijze.
